B12 vitamini (kobalamin), vücudun kırmızı kan hücrelerini üretmesi, DNA sentezi ve sinir sisteminin sağlıklı çalışması için hayati önem taşıyan suda çözünen bir vitamindir. İnsan vücudu bu vitamini üretemediği için besinlerden veya gerektiğinde takviyelerden alınması gerekir. Et, balık, yumurta, süt ve süt ürünleri B12 açısından zengin besinler arasında yer alıyor.

Araştırmalar, B12 eksikliğinin sanıldığı kadar yaygın olmadığını gösteriyor. ABD'de yapılan geniş kapsamlı sağlık araştırmalarına göre yetişkinlerin yaklaşık yüzde 3,6'sında belirgin B12 eksikliği, yaklaşık yüzde 12'sinde ise sınırda düşük B12 düzeyleri bulunuyor. İleri yaş gruplarında bu oran daha da artabiliyor. İngiltere'de hazırlanan güncel klinik rehberlere göre ise 75 yaş üzerindeki bireylerin yüzde 10'dan fazlasında B12 eksikliği görülebiliyor.

Peki kimler risk altında? En önemli risk grupları arasında ileri yaştaki bireyler, vegan veya katı vejetaryen beslenenler, mide veya bağırsak ameliyatı geçirenler, emilim bozukluğu bulunan hastalar, uzun süre mide asidini azaltan ilaçlar ya da diyabet tedavisinde kullanılan metformin kullanan kişiler yer alıyor. Bu kişilerde vitamin yeterli miktarda alınsa bile bağırsaklardan emilim sorunu yaşanabiliyor.

B12 eksikliği her zaman belirti vermeyebilir. Ancak eksiklik ilerlediğinde sürekli yorgunluk, nefes darlığı, el ve ayaklarda uyuşma, denge bozukluğu, unutkanlık, konsantrasyon güçlüğü, depresif belirtiler ve kansızlık görülebiliyor. Tedavi edilmediği durumlarda sinir sistemi üzerinde kalıcı hasar oluşabileceği belirtiliyor.

Uzmanların özellikle üzerinde durduğu nokta ise B12'nin enerji veren mucize vitamin olarak görülmemesi. B12 eksikliği olmayan sağlıklı bireylerde yüksek doz takviye kullanımının enerji seviyesini artırdığına veya zihinsel performansı belirgin şekilde yükselttiğine dair güçlü bilimsel kanıt bulunmuyor. Başka bir ifadeyle, eksiklik yoksa alınan yüksek doz B12 herkeste aynı etkiyi göstermiyor.

Bu nedenle "Komşuma iyi geldi, bana da gelir" anlayışıyla B12 kullanılması önerilmiyor. Her bireyin ihtiyacı, beslenme şekli, kullandığı ilaçlar ve sağlık durumu farklı olduğu için B12 takviyesinin etkisi de kişiden kişiye değişebiliyor.

B12 takviyeleri tablet, dil altı tabletleri, burun spreyi ve enjeksiyon şeklinde uygulanabiliyor. Hafif ve beslenmeye bağlı eksikliklerde ağızdan alınan yüksek doz tabletlerin birçok hastada etkili olabildiği belirtilirken, emilim bozukluğu yaşayan veya ciddi eksikliği bulunan kişilerde enjeksiyon tedavisi tercih edilebiliyor. Son yıllarda yapılan çalışmalar, uygun hastalarda yüksek doz ağızdan alınan tedavilerin enjeksiyon kadar etkili olabileceğini ortaya koyuyor.

B12 takviyelerinin en önemli avantajı, eksikliği bulunan kişilerde kansızlığın düzelmesine katkı sağlaması, sinir sistemi hasarının ilerlemesini önlemesi ve yaşam kalitesini artırabilmesi olarak gösteriliyor. Özellikle erken tanı konulduğunda birçok belirti haftalar veya aylar içinde düzelebiliyor.

Bununla birlikte dezavantajları da bulunuyor. Gereksiz yere kullanılan yüksek doz takviyeler ekonomik açıdan gereksiz harcamaya neden olurken, gerçek hastalığın gözden kaçmasına da yol açabiliyor. Örneğin yorgunluğun nedeni demir eksikliği, tiroit hastalığı, uyku bozukluğu veya başka bir sağlık problemi olabilir. Sadece B12 kullanmak bu sorunları çözmeyebilir. Ayrıca eksikliğin nedeni araştırılmadan yalnızca takviye verilmesi altta yatan mide veya bağırsak hastalıklarının tanısını geciktirebilir.

Uzmanlar, B12 kullanımından önce kan tahlili yapılmasının önemine dikkat çekiyor. Özellikle açıklanamayan halsizlik, kansızlık bulguları, nörolojik şikâyetler veya risk faktörleri bulunan kişilerde kan B12 düzeyinin değerlendirilmesi ve gerektiğinde ek testlerin yapılması öneriliyor. Tedavinin süresi ve dozu ise eksikliğin nedenine göre değişiyor; bazı hastalarda birkaç aylık tedavi yeterli olurken, emilim bozukluğu gibi kalıcı nedenlerde ömür boyu tedavi gerekebiliyor.

Sonuç olarak B12 vitamini, insan sağlığı için vazgeçilmez bir besin öğesi olsa da herkesin rutin olarak kullanması gereken bir takviye değil. Eksikliği laboratuvar testleriyle doğrulanmış veya risk grubunda bulunan kişiler için doğru doz ve doğru tedavi yöntemi büyük önem taşıyor. Uzmanlar, sosyal medya önerileri yerine hekim değerlendirmesi ve bilimsel kılavuzlar doğrultusunda hareket edilmesini tavsiye ediyor.