Boşluğu sevmek

ali̇n ozi̇ni̇an | can sıkıntıları, zamanı dolduramadığımızda değil, anlamlar yetmediğinde çöküyordu. ruhun bize gönderdiği bu sade ama ısrarlı daveti duyabildiğimizde ise yeni bir yol açılıyordu. gürültüler, meşguliyetler ve telaşlarla kendimizi örtmediğimiz zaman, canın zarif sesi o tuhaf boşlukta duyulur oluyordu.

ali̇n ozi̇ni̇an | can sıkıntıları, zamanı dolduramadığımızda değil, anlamlar yetmediğinde çöküyordu. ruhun bize gönderdiği bu sade ama ısrarlı daveti duyabildiğimizde ise yeni bir yol açılıyordu. gürültüler, meşguliyetler ve telaşlarla kendimizi örtmediğimiz zaman, canın zarif sesi o tuhaf boşlukta duyulur oluyordu.