M. Ender Öndeş’in kaleme aldığı ‘Kubur’ isimli romanı bugünden itibaren raflardaki yerini aldı

“Şey diyorlar değil mi? Televizyonlarda duyarım bazen: Bize ayrılan sürenin sonuna geldik… Evet, sanırım durum böyle. Bitti. Bitiyor. Saliha Teyze’nin meşhur lafıydı: Kabirle kubur arasında bir fark yok artık. Keşke olsaydı. Keşke bir şeylere inansaydım. Herhangi bir şeye, tanrı filan. Var olsaydı ve hayatımı temize çekmem için küçücük bir şans daha tanısaydı bana…”

“Her şey farklı mı olurdu? Bilmiyorum. Hiç bilmiyorum. O faslı çoktan geçtik; neredeyse otuz yıl önce kapandı o kapı. Kesin laflar edebilecek, garantiler verebilecek durumda değilim artık. Çukurun dibinden konuşuyorum ve tutunup kendimi yukarı çekebileceğim küçücük bir dal parçası bile yokken, dahası bunu yapabilecek mecale ve cesarete de sahip değilken böyle şeyler düşünmek o kadar anlamsız ki.”

Bellek kimileyin en büyük düşmanıdır insanın. Yaşadıklarının zehir gibi yakan acı tortusu hep oradadır, ne denli derinlere gömmeye çalışırsa çalışsın. İstediği kadar ileri doğru yürüsün, yürüdüğünü sansın, geçmişin o ağır/paslı zincirini de sürükler peşi sıra. İnsan unutmayı bir türlü öğrenemez, hele de birlikte mücadele verdiği arkadaşlarını, yoldaşlarını bir anda “satmışsa.”

M. Ender Öndeş, yeni romanı ‘Kubur’da çok uzak olmayan bir geçmişle onun bugüne düşürdüğü izleri soluk soluğa bir tempoyla anlatırken, yoldaşlık, ihanet, temaları üzerinden bir kurguyla 80’lerden bugüne geliyor. İnsanın yaptıklarından çok yapmadıklarından sorumlu olduğunun, tragedyaların kaçınılmazcasına hep yaşam ile ölüm arasında yapılan tercihten doğduğunun, ama bu arada dirençten beslenen umudun da hayata dahil edilmesi gerektiğinin bilinciyle…

Dipnot Yayınları’ndan çıkan M. Ender Öndeş’in romanı, bugünden itibaren raflardaki yerini aldı.