Birçoğumuz yılın başında kendimize niyetler belirleriz. Daha düzenli olmak, bedenimize daha iyi bakmak, işimizde ilerlemek, ilişkilerimizi güçlendirmek, sosyal hayatımıza alan açmak, daha çok üretmek ya da daha fazla dinlenmek gibi listelerle defterlerimizi doldurmuş, vizyon panoları hazırlamış olabiliriz. Yılın ilk günlerinde kendimizden beklediklerimizin hepsini aynı anda gerçekleştirebileceğimize inancımız genelde tamdır, fakat zaman geçtikçe bazı şeylerin hayal ettiğimiz gibi gitmediğini fark ederiz. Zaten bu yüzden birçoğumuz her sene benzer şeyleri yazarız bu listelere… Sanki yeterince istersek, yeterince planlarsak ve yeterince disiplinli olursak hayatımızın her köşesini aynı anda parlatabiliriz gibi gelir. Fakat yılın ortasına geldiğimizde çoğu zaman daha gerçekçi bir tabloyla karşılaşırız: İnsan her şeyi aynı anda, aynı yoğunlukta ve aynı istikrarla sürdüremeyebilir. Bu bir başarısızlık değil; enerjimizin, dikkatimizin ve kapasitemizin sınırlı ve dönemsel olduğuna dair bir hatırlatmadır. Peki, bu durumda hayallerimizden vaz mı geçeceğiz, nasılsa olmadı deyip bırakacak mıyız? Elbette hayır! “Ne istiyorum?” sorusundan ziyade “Enerji yönetimini nasıl daha iyi yapacağım?” sorusunu sormayı deneyeceğiz.

Yılın yarısında niyetlerimize daha gerçekçi bir yerden bakabilir miyiz?

Yılın ortasını kendimizi sorguya çekmekten çok yeniden değerlendirmek için iyi bir eşik olarak düşünebiliriz. Ocak ayında belirlediğimiz hedeflere dönüp baktığımızda, bazılarını gerçekleştirmiş, bazılarını ertelemiş, bazılarını ise artık eskisi kadar istemiyor olduğumuzu fark edebiliriz. Bu noktada kendimize yalnızca “Neleri yapamadım?” diye sormak, resmin bütününü eksik okumamıza neden olurken, daha yerinde bir soru “Bu yıl enerjim en çok nereye aktı?” olabilir. Kimi zaman hedeflerimizin gerçekleşmemesi iradesizlikten değil, hayatımızdaki başka bir alanın daha fazla dikkat, emek ya da duygusal kapasite istemesinden kaynaklanır. İş yaşamımızda yoğun bir dönemden geçmiş olabiliriz. Ailemizle ilgili bir sorumluluk ön plana çıkmış olabilir. Zihnimiz yeni bir üretim alanına değil, mevcut yükleri taşımaya odaklanmış olabilir. Dışarıdan bakıldığında “yavaşlama” gibi görünen bir dönem, içeride çok ciddi bir düzenleme ve toparlanma süreci getirmiş de olabilir.

Dolayısıyla, yılın başında belirlediğimiz hedefleri ya da vizyon panomuzu sabit bir başarı ölçeği gibi değil, yaşayan bir rehber gibi değerlendirebiliriz. Panomuza bakarken hangilerini gerçekleştirdiğimizden ziyade hangilerinin bizim için hala anlamlı olup olmadığını ya da hangilerine bu dönemde odaklanabileceğimizi değerlendirmek daha yapıcı olabilir. Zaman içinde bazı hayaller canlılığını korurken, bazıları biçim değiştirir, bazıları ise yerini başka bir ihtiyaca bırakır. Bu noktada hayata daha gerçekçi bakmak, hedeflerimizi mevcut yaşam koşullarımız, kapasitemiz ve ihtiyaçlarımızla yeniden hizalayarak yeni bir yol haritası çizmemizi sağlayabilir.

Enerji yönetimi neden bu kadar önemli?

Hayatımızdaki her alan bizden enerji talep eder; iş, aile, ilişki, arkadaşlıklar, beden sağlığı, ev düzeni, finansal sorumluluklar, kişisel gelişim, yaratıcılık, dinlenme ve sosyallik… Bunların hepsi önemli olabilir; fakat hepsinin aynı anda birincil öncelik olması gerçekçi değil. Zorlanma çoğu zaman hiçbir şey yapmadığımız için değil, bir alana yoğun enerji verirken diğer alanlara aynı anda yetemediğimiz için ortaya çıkar. Oysa bir alana gerçekten odaklanmak, başka alanlarda geçici bir yavaşlamayı da beraberinde getirebilir. İşimizi büyütmeye çalıştığımız bir dönemde sosyal hayatımız eski temposunda olmayabilir. Sağlığımızı toparlamaya çalışırken üretkenliğimiz azalabilir. Ailemize daha çok alan açtığımızda, kişisel projelerimiz bekleyebilir…

Enerjimiz zihinsel dikkat, duygusal kapasite, karar verme gücü, motivasyon, bedensel dayanıklılık ve farkındalık gibi birçok alt başlığı içinde barındırır. Bunlardan bir tanesine sahip olmak enerjimizin %100’ünü kullanabileceğimizi göstermez. Örneğin, takvimimizde boşluk olması, o boşluğa her zaman yeni bir görev ekleyebileceğimiz anlamına gelmez; bir şeye vaktimiz olabilir ama zihnimiz dolu olabilir. Fiziksel olarak uygun ama duygusal olarak yorgun olabiliriz. Dışarıdan bakıldığında “yapılabilir” görünen bir şey, içeride karşılığı olmayan bir kapasite gerektiriyor olabilir. Bu yüzden enerji yönetimi zaman yönetiminden daha derin bir beceridir. Zamanı planlamak önemlidir; ancak o zamanı taşıyacak içsel kaynağımızı da hesaba katmadığımızda, planlarımız kolayca baskıya dönüşebilir.

Öte yandan, akış içinde her dönemin önceliği değişebilir. Bazı dönemler büyümek, bazı dönemler ise toparlanmak içindir. Bazı dönemlerde görünür olmamız, bazı dönemlerde ise geri çekilip güç toplamamız gerekir. Bazı dönemler iş, bazı dönemler aile, bazı dönemler beden, bazı dönemler ruhsal denge daha fazla ilgi ister. Bu değişkenliği fark edebilmek, yaşamın farklı dönemlerinde farklı ihtiyaçlar doğduğunu görmemizi sağlar. Ve dengeyi kurabilmek için kendimize sürekli “Neden her şeyi aynı anda sürdüremiyorum?” diye sormak yerine, “Şu anda hayatım benden en çok neye dikkat etmemi istiyor?” diye sorabiliriz.

Parlatacağımız alanları seçebilir miyiz?

Hayatımızın hangi döneminde hangi alana daha çok enerji akıtacağımızı belirleyebilmek için basit ama etkili bir pratikten faydalanabiliriz: Hayat alanlarımızı listelemek ve her üç ayda bir bu alanlar arasından en önemli üç tanesini önceliklendirmek.

Bu pratiğe, enerjinizi akıttığınız alanları belirleyerek başlayabilirsiniz. Bu liste kişiden kişiye değişiklik gösterebilir; örneğin kimisinin listesinde evcil hayvan, sosyal yaşam, çocuklar veya kişisel zaman yer alırken, bir başkasının listesinde iş hayatı, seyahat veya sağlık problemleri yer alabilir. Buradaki amacımız hayatı kategorilere sıkıştırmak değil; enerjimizin nereye dağıldığını daha net görebilmek. Zaten çoğu zaman yorgunluğumuz, yalnızca çok şey yapmaktan değil, neye öncelik verdiğimizi bilmeden her alana yetişmeye çalışmaktan kaynaklanır.

Bu alanları listeledikten sonra kendimize birkaç soru sorarak bizim için en öncelikli ilk üç alanı belirleyebiliriz. Örneğin:

Bu soruların ardından üç öncelik belirlemek, hayatımıza yön vermemizi sağlar. Örneğin, ilk üç aylık dönemde önceliklerimiz iş, beden sağlığı ve ev düzeni olabilir. Bir sonraki üç ayda aile, dinlenme ve finansal düzen ön plana çıkabilir. Başka bir dönemde ilişki, sosyallik ve yaratıcılık daha önemli hale gelebilir.

Bu şekilde önceliklerimizi bildiğimizde suçluluk hissimiz de azalır. Artık her şeye aynı anda yetişemediğimiz için kendimizi yetersiz görmek yerine, enerjimizi belirli alanlara yönlendirdiğimizi fark ederiz. “Sosyal hayatıma eskisi kadar zaman ayıramıyorum” demek yerine, “Bu üç ayda sağlığımı ve iş düzenimi toparlamaya odaklanıyorum; sosyal hayatım biraz daha sakin kalabilir” diyebiliriz. Bu küçük cümle değişimi bile içsel baskıyı azaltır. Farkındalıklı bir seçim yapabildiğimizde eksiklik hissi yerine bilinçli bir kabul hissi deneyimleriz.

Bu yaklaşım aynı zamanda sınırlarımızla daha sağlıklı bir ilişki kurmamızı da sağlar. Her alanda aynı anda güçlü, düzenli, üretken, sosyal, sağlıklı ve dengeli olmaya çalışmak çoğu zaman sürdürülebilir değildir. Kendimizi sürekli ideal bir versiyona yetiştirmeye çalıştığımızda, gerçek ihtiyaçlarımızı duymakta zorlanırız. Önceliklerimizi belirlemek ise kendimize, “Her şey önemli olabilir ama her şeyi aynı anda parlatamayabilirim.” deme izni verir.

The post Enerji Yönetimi: Hayatın Her Alanını Aynı Anda Parlatamayabiliriz appeared first on Live to Bloom.