Ankara’da tanıdığım en çalışkan, enerjisi hiç bitmeyen bir annemizdi Münibe Koç. Üstelik yaş ortalamamıza göre büyük olmasına rağmen… Gözü uzaklardaydı, oğlunda. En azından bu süreci gördü, bir umutla göçtü diye teselli oluyorum. Allah rahmet eylesin, devri daim olsun

Sincan 2 No’lu Yüksek Güvenlikli Kapalı Hapishanesi’nde tutulan Salih Gün, 22.06.2026 tarihinde yolladığı mektupta şöyle diyor: “Bir süreç var ama lehimize yansıyan pek bir şey yok. Havalandırma, spor ve sohbet saatlerimizde, açık görüş saati ve görüşe gelebilecekler listesinde vb. hiçbir değişiklik ve iyileşme yok. Hiçbir kursa çıkarılmıyoruz. Anayasanın eşitlik ilkesinden bahsediliyor ama adli mahpuslar haftada 1 saat telefonla konuşma hakkına sahipken —ki birçok yerde görüntülü— siyasi tutsaklarınki 15 günde bir 10 dakikadır. Tabii biz ağırlaştırılmışların; diğer arkadaşlarınki haftada bir ve 10 dakikadır. Sürenin bu düzeyde olması nedeniyle çoğu zaman söylemek istediklerin yarıda kalıyor. Birden fazla kişiyle konuşurken merhaba demekten başka bir şey konuşamıyorsun. Çoğu zaman sözcüğün yarıda kalıyor. Konuşma 10 dakikaya ayarlandığı için telefon kendiliğinden, otomatikman kapanıyor. Son dönemlerde hastane sevklerinde ciddi bir sorun ortaya çıkmış; hastaneye sevk kararı alınmasında böyle ciddi bir sorun yok ancak çoğunlukla sevkler erteleniyor. Akşam “sevkin var” deniliyor, sabah götürülmüyorsun. Sorduğumuzda da “askerler götürmüyor” ya da bir başka bahane öne sürülüyor. Örnek vereyim: 8 aya yakındır MR çektirmeyi bekliyorum; normalde MR randevusu üç ayda ancak olabiliyor. Ben üç ay bekledim. Ardından “sevk var” dediler ama sabah götürmediler. Sorduğumda “alet bozukmuş” denildi. Durum böyle olunca üç ay daha beklemek zorundasın. Dolayısıyla yaşadığım hastalığın tanısı ya da teşhisi uzadıkça tedavi de uzuyor ve yaşadığın hastalığın acısıyla yaşamak zorunda kalıyorsun. Beş yıldan fazla bir süredir bize Yeni Yaşam gazetesini, Jineolojî ve Demokratik Modernite dergilerini vermiyorlar.

Sincan Kadın Kapalı Hapishanesi’nde tutulan Zeliha Ustabaş, 24.06.2026 tarihinde Münibe Koç için yazdığı taziye mektubunda şöyle diyor: “Kurul ve mahkemeler tahliye etmemeye devam ediyor. Ayşe Gökkan arkadaşı tahliye eder miyiz acaba derken 20 yıla yakın ceza vermişler.

Yaklaşık 11 yıl önce çalışmalar için Ankara’dayken bir annemiz vardı, adı Münibe. Vefat ettiğinin haberini aldık. Tahliye olunca onu ziyaret edip anılarımızı yâd etmeyi hayal ediyordum, yarım kaldı. Ankara’nın Barış Anneleri kurucularındandır. Onu tanıdığım dönemde anneleri bir araya getirmeye çalışıyordu. Aktif olan 3-4 anne idiler. ‘Sayımız azdır, kalabalık olmamız lazım’ deyip hiç durmazdı. Ankara’da tanıdığım en çalışkan, enerjisi hiç bitmeyen bir annemizdi. Üstelik yaş ortalamamıza göre büyük olmasına rağmen… Gözü uzaklardaydı, oğlunda. Özgür, keskin bakardı, eli kalbinde… En azından bu süreci gördü, bir umutla göçtü diye teselli oluyorum. Allah rahmet eylesin, devri daim olsun.

Çarşamba S Tipi Kapalı Hapishanesi’nde tutulan Enes İlgen, 25.06.2026 tarihinde postaya verilen mektubunda şöyle diyor: “Epilepsi hastası olan arkadaşlar var. Tansiyon ve kimi iç hastalıkları olan arkadaşlarımız var. İlaç almada da bazı sorunlar var. Bu hafta revire çıkıyoruz, ilaçlar bir hafta sonra geliyor ya da bazen iki haftayı da bulabiliyor. Revir doktoru da tedaviye ulaşmada kimi zorluklar çıkarıyor. Rahatsızlıklarını anlatınca fiziki kontrolü yapmadan ezberden ilaçlar yazıyor. 3-4 ay önce odalarımız hiçbir gerekçe olmadan değiştirildi ve maddi durumu bulunmayan arkadaşlarımız aynı odaya alındı. Arkadaşlarımız da tepki gösterdiği için telefona çıkmama disiplin cezası verildi.

Bir iki öneride bulunmak istiyorum. Hüseyin Aykol şiir çalışması yapabilirsiniz. Cezaevlerindeki bu gibi onurlu insanlara şiir en güzel hediye olur; bunlar kitaplaştırılabilir. Hayat hikâyesini kitaplaştırmanız; çünkü böyle yüce insanların hayat öyküsünü bilmenin, mücadeleci ve gerçekliğin peşinde koşan her insanın hakkı olduğunu düşünüyorum. Diğeri, cezaevindeki gazeteciliği anlatan hikâyeler ya da dışarıdaki insanlardan isteyip böyle bir çalışma yapılabilir.”

Bolu F Tipi Kapalı Hapishanesi’nde tutulan Mesut Yurtsever, 28.06.2026 tarihinde yazmış olduğu mektupta şöyle diyor: “Geçen hafta yine iki arkadaşımızın cezası uzatıldı. Ömer Okul 30 yılını 2024’te tamamladı. Tahliyesinin ertelenmesinin kaçıncı sefer olduğunu unuttuk. Ama geçen hafta 6 ay daha uzatıldı. Yani 33. yılına girecek. Hüseyin Yıldırım arkadaşımız da 1994 yılından beri içeride; onun da geçen hafta yine 3 ay uzatıldı.

Basın-yayına ulaşmada ciddi sorunlarımız var. Özellikle gazetenize, Kürtçe dergi ve gazetelere ulaşamıyoruz. Cezaevi idaresi mevzuatın arkasına saklansa da öyle olmadığı açıktır. Kürtçe dergi için hiçbir mevzuat olmamasına rağmen ulaşmamız engelleniyor. Son 1-2 yıldır artık Kürtçe mektuplarımızı da ‘tercüman yok’ gerekçesiyle yollamıyorlar. Bu konuda onlarca dilekçe yazıp bakanlığa iletmemize rağmen sorun hâlâ çözülmüş değil.

Televizyon konusunda da ayrımcılık ve keyfiyet söz konusu. Televizyon kanallarının hükümlülerin taleplerine göre düzenlenmesi gerekir; ama öyle olmuyor. Her sene başında bir televizyon kanal listesi sunuluyor, sözde anket yapılıyor. Biz de doldurup veriyoruz. Fakat istemediğimiz hâlde bir sürü televizyon kanalı açılıyor, neredeyse hepimizin istediği kanalları vermiyorlar.”

Diyarbakır 2 No’lu Yüksek Güvenlikli Kapalı Hapishanesi’nde tutulan Erkut Açan, 06.07.2026 tarihinde yazdığı mektupta şöyle diyor: “Yakın zaman içinde değerli Hüseyin Aykol’un yaşamını yitirdiğini öğrendik. Halkına adanmış bir hayatı vardı. Tarihi toplumsal sorumluluğunu yerine getirme gayreti ve arayışı vardı. Bu anlamıyla gazeteciliğin aslında Musa Anter çizgisinde yaşadığını görmekteyiz. Buradaki tüm yoldaşlar acınızı en derinden paylaşıyor. Acınızın acımız olduğunu belirtmek istiyorum. Zamanında yazamadığımız için kusura bakmayın. Adres elimde olmadığı için cevap olamadım. Her daim yanınızda olduğumuzu belirtmek istiyoruz.”

Salih Gün Sincan 2 No’lu Yüksek Güvenlikli Kapalı Hapishanesi

Zeliha Ustabaş Sincan Kadın Kapalı Hapishanesi

Enes İlgen Çarşamba S Tipi Kapalı Hapishanesi

Mesut Yurtsever Bolu F Tipi Kapalı Hapishanesi

Erkut Açan Diyarbakır 2 No’lu Yüksek Güvenlikli Kapalı Hapishanesi