AHMED B. HANBEL 780 yılında Bağdat’ta doğdu. Soyu Peygamber Efendimizin (sas) dedelerinden Nizâr ile birleşerek Hz. İsmâil’e (as) ulaşır. Kur’an’ı ezberledikten sonra gramer, fıkıh ve hadis ilimlerini öğrendi. En çok hadis yazdığı hocası Vekî‘ b. Cerrâh oldu. 280 civarında hocadan rivayette bulundu. İmam Şâfiî’den fıkıh ve usûl-i fıkıh öğrendi. Buhârî, Müslim, Ebû Dâvûd ve Nesâî gibi âlimler onun talebeleri arasında yer aldı. Hadis tahsili için Kûfe, Basra, Mekke, Medine, Dımaşk, Halep, Cezîre ve Yemen’e seyahat etti. 40 yaşına kadar devam eden talebelik hayatından sonra hadis okutmaya başladı. Me’mûn ve kardeşi Mu‘tasım-Billâh zamanında Kur’an’ın mahlûk olduğu görüşünü kabul etmediği için şiddetli işkencelere maruz kaldı.a el-Müsned dışında kendisine nisbet edilen kitaplar, vefatından sonra kaleme alındı.

En hacimli iki hadis külliyatından biri olan el-Müsned’i, 700 bin hadis arasından seçerek hazırladı. Bu esere, oğlu Abdullah ile talebesi Ebû Bekir el-Katîî de bazı kaynaklara göre yaklaşık 10 bin hadis ilâve etti. Ahmed b. Hanbel, 31 Temmuz 855’te Bağdat’ta vefat etti ve cenazesine yaklaşık 1 Milyon kişi katıldı. Vefatından sonra öğrencileri tarafından görüş ve fetvalarının derlenip sistematize edilmesiyle Hanbelî Mezhebi ortaya çıktı. BAZI ESERLERİ el-Müsned el-Mesâʾil Kitâbü’s-Sünne Kitâbü’z-Zühd Kitâbü’l-Veraʿ Kitâbü’l-ʿİlel ve Maʿrifeti’r-Ricâl