Bayhan ve Karaca, Bakanlığın kamu kaynaklarıyla yürüttüğü “Sendikalı Ol” kampanyasını eleştirerek,işçilerin sendikalaşmasının önündeki engellerin kamu spotlarıyla değil, yasal düzenlemelerle kaldırılması gerektiğini savundu.

Sendikalaşma Oranı Yüzde 13,96 Olarak Açıklandı

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 2026 Temmuz ayı istatistiklerine göre Türkiye’de kayıtlı 17 milyon 430 bin 478 işçinin 2 milyon 432 bin 788’inin sendika üyesi olduğu belirtildi.

Resmî sendikalaşma oranının yüzde 13,96 olarak açıklandığına dikkat çekilen önergede, kamu işçileri hariç tutulduğunda özel sektördeki sendikalaşma oranının yaklaşık yüzde 6-7 düzeyinde olduğu ifade edildi.

Aynı istatistiklere göre faaliyet gösteren 246 işçi sendikasından 186’sının işkolu barajını aşamadığı kaydedildi.

“Kamu Spotlarıyla Değil, Engelleri Kaldırarak”

Bayhan ve Karaca, ortaya çıkan tablonun tesadüf olmadığını belirterek, Bakanlığın bir yandan kamu spotlarıyla işçileri sendikalara üye olmaya çağırdığını, diğer yandan ise uygulanan politikalar nedeniyle sendikal örgütlenmenin önündeki yapısal engellerin devam ettiğini ileri sürdü.

Önergede, işçilerin sendikalaşmasının önünde işkolu barajları, uzun ve etkisiz yetki süreçleri, sendikal nedenlerle işten çıkarmalar, grev hakkına yönelik yasaklar ve toplu iş sözleşmesi hakkının kullanılmasını zorlaştıran uygulamaların bulunduğu savunuldu.

Milletvekilleri, “İşçilerden kesilen paralarla kamu spotu yapmayı bırakın, sendikal hakların önündeki engelleri kaldırın” çağrısında bulundu.

Önergede, “Ayinesi iştir kişinin, lafa bakılmaz” sözüne de yer verilerek, Bakanlığın işçi sınıfına yönelik yaklaşımının kamu spotlarından çok, açıkladığı yetki verileri ve çalışma hayatında izlediği politikalarla değerlendirilmesi gerektiği ifade edildi.

İşkolu Barajları ve Yetki Süreçleri Gündeme Taşındı

Bayhan ve Karaca, işkolu barajlarının çok sayıda sendikanın toplu iş sözleşmesi yetkisi almasının önünde engel oluşturduğunu savundu.

Uzun süren yetki süreçleri ile sendikal nedenlerle yaşanan işten çıkarmaların, işçilerin örgütlenme hakkını fiilen kullanmasını zorlaştırdığı belirtilen önergede, Bağımsız Maden-İş başta olmak üzere bazı sendikaların işkolu istatistikleri ve yetki süreçlerine ilişkin hukuka aykırılık ve keyfî uygulama iddiaları da Bakan Işıkhan’a yöneltildi.

Sendikal Haklar Kanun Teklifi Hatırlatıldı

Önergede ayrıca, Emek Partisinin “Barajsız Sendika, Yasaksız Grev, Güvenceli İş” kampanyası kapsamında işçiler, sendikalar, akademisyenler ve hukukçuların katkısıyla hazırlanan Sendikal Haklar Kanun Teklifi’ne de dikkat çekildi.

Teklifte; işkolu barajlarının kaldırılması, grev hakkı üzerindeki engellerin sona erdirilmesi, sendikal nedenlerle işten çıkarmalara karşı etkin iş güvencesi sağlanması ve toplu pazarlık hakkının güçlendirilmesi öngörülüyor.

Milletvekilleri, söz konusu teklifin neden Meclis gündemine alınmadığını ve Bakanlığın bu konuda neden herhangi bir yasal düzenleme hazırlamadığını sordu.

Bayhan ve Karaca, soru önergesinde Bakan Vedat Işıkhan’dan; “Sendikalı Ol” kampanyası için harcanan kamu kaynağı, özel sektörde sendikalaşma oranının düşük kalmasının nedenleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçi sayısı ve grev hakkını fiilen kullanabilen çalışanların sayısı hakkında açıklama istedi.

Önergede ayrıca son beş yılda yasaklanan veya ertelenen grevler, sendikal nedenlerle işten çıkarılmaya ilişkin başvurular, iş cinayetleri ile sendikasız çalışma arasındaki ilişki ve Bağımsız Maden-İş başta olmak üzere sendikaların işkolu istatistiklerine yönelik iddiaları da gündeme getirildi.

ILO’nun 87 ve 98 sayılı sözleşmeleri ile Anayasa’da güvence altına alınan sendikal hakların neden fiilen kullanılamadığı da Bakan Işıkhan’a yöneltilen sorular arasında yer aldı.

Bayhan ve Karaca, işçilerin sendikalaşmasının kamu spotlarıyla değil; işkolu barajlarının kaldırılması, grev hakkı üzerindeki yasakların sona erdirilmesi, sendikal nedenlerle işten çıkarmaların önlenmesi ve toplu pazarlık hakkının güvence altına alınmasıyla mümkün olacağını belirterek, Bakanlığı bu alanlarda düzenleme yapmaya çağırdı.