HBAER 7 YAZARI YILDIRAN ACAR'IN YAZISI İÇİN TIKLAYIN!

Rusya-Ukrayna Savaşı beşinci yılına girerken çatışmaların coğrafi sınırları değişmese de ekonomik ve enerji boyutu giderek daha geniş bir alana yayılıyor. Son günlerde Karadeniz'de Hazar Boru Hattı Konsorsiyumu (KTK/CPC) terminalinde petrol yüklemesi yapan sivil tankerlere yönelik insansız hava aracı saldırıları bunun en somut örneklerinden biri oldu. NELSA, ASIA, NISSOS IOS ve Nordic Zenith isimli sivil tankerlerin hedef alınması yalnızca birkaç gemiye yönelik saldırı olarak değerlendirilemez. Bu gelişme, Rusya-Ukrayna savaşının enerji lojistiği, deniz güvenliği ve küresel petrol piyasaları üzerindeki etkilerinin yeni bir aşamaya geçtiğini göstermektedir.

Bu saldırılar ilk bakışta Rusya'nın Karadeniz kıyısındaki Novorossiysk terminalini hedef alıyor gibi görünse de gerçekte asıl zarar gören ülke Kazakistan'dır. Çünkü söz konusu terminal, Rus petrolünden ziyade büyük ölçüde Kazak petrolünün dünya piyasalarına ulaştığı ana çıkış kapısıdır. Dolayısıyla saldırıların etkisi yalnızca savaşan taraflarla sınırlı kalmamakta, çatışmaya doğrudan taraf olmayan üçüncü ülkelerin ekonomik güvenliğini de hedef almaktadır.

HAZAR BORU HATTI KONSORSİYUMU NEDEN BU KADAR KRİTİK?

1990'lı yıllarda kurulan Hazar Boru Hattı Konsorsiyumu, Kazakistan'ın batısındaki dev petrol sahalarını Rusya'nın Karadeniz kıyısındaki Novorossiysk Limanı'na bağlayan yaklaşık 1.500 kilometrelik stratejik bir enerji koridorudur. Tengiz, Kaşagan ve Karaçaganak gibi dünyanın en büyük petrol sahalarından çıkarılan ham petrol bu hat üzerinden Karadeniz'e ulaştırılmakta, buradan da Avrupa başta olmak üzere dünya piyasalarına sevk edilmektedir.

Bugün Kazakistan'ın boru hattıyla gerçekleştirdiği petrol ihracatının yaklaşık yüzde 80'i bu sistem üzerinden yapılmaktadır. Başka bir ifadeyle Kazakistan ekonomisinin omurgasını oluşturan enerji gelirlerinin büyük bölümü KTK'nın kesintisiz çalışmasına bağlıdır. 2025 yılında yaklaşık 70,5 milyon ton petrolün taşındığı sistemin 2026 yılında 72 milyon tonun üzerine çıkması beklenmektedir. Bu rakamlar, hattın yalnızca bölgesel değil küresel enerji arzı açısından da ne derece kritik olduğunu göstermektedir.

KTK'nın önemini artıran bir diğer unsur ise hissedar yapısıdır. Konsorsiyum yalnızca Rusya ve Kazakistan'ın ortak girişimi değildir. Chevron, ExxonMobil, Shell, Eni ve Lukoil gibi dünyanın en büyük enerji şirketleri de projede hissedardır. Bu nedenle KTK'ya yönelik her saldırı aynı zamanda Batılı enerji şirketlerinin yatırımlarını, Avrupa'nın enerji güvenliğini ve uluslararası petrol ticaretini doğrudan etkilemektedir.

SALDIRILARIN ASIL HEDEFİ NE OLABİLİR?

Saldırıların dikkat çekici yönlerinden biri, doğrudan boru hattının kendisinden ziyade petrol yüklemesi yapan sivil tankerlerin hedef alınmasıdır. Bu durum klasik enerji altyapısı sabotajından farklı bir stratejiyi işaret etmektedir.

Modern savaşlarda yalnızca üretim tesislerini vurmak yeterli görülmemektedir. Asıl amaç enerji akışını kesintiye uğratmak, sigorta maliyetlerini artırmak, gemi sahiplerini risk almaktan vazgeçirmek ve ihracat zincirini psikolojik baskı altında bırakmaktır. Nitekim son saldırıların ardından bazı tankerlerin terminale yanaşmak istememesi, yüklemelerin geçici olarak durdurulması ve sigorta risklerinin yükselmesi bu stratejinin ilk sonuçları olarak ortaya çıkmıştır. Fiziksel hasarın sınırlı kalması bile ekonomik etkinin oldukça yüksek olabileceğini göstermektedir.

Enerji savaşlarında artık yalnızca petrol kuyularını vurmak gerekmemektedir. Deniz taşımacılığının güvenilirliğini zedelemek bile küresel piyasalarda ciddi fiyat dalgalanmalarına yol açabilmektedir.

KAZAKİSTAN NEDEN BU KADAR SERT TEPKİ VERDİ?

Astana yönetiminin açıklamaları son derece dikkat çekicidir. Kazakistan Dışişleri Bakanlığı, saldırıları yalnızca sivil gemilere yönelik bir saldırı olarak değil, doğrudan ülkenin ekonomik çıkarlarına yönelik kabul edilemez bir eylem şeklinde tanımlamıştır. Ayrıca Karadeniz'de sivil gemilerin hareketlerine ilişkin daha önce üzerinde uzlaşılan bilgi paylaşım mekanizmasının ihlal edildiğine dikkat çekilmiş ve uluslararası hukuk çerçevesinde tazminat hakkının saklı tutulduğu belirtilmiştir.

Ancak Astana'nın dikkatle kaçındığı bir nokta bulunmaktadır. Kazakistan saldırıların sorumlusu konusunda herhangi bir ülkeyi doğrudan suçlamamıştır.

Bunun temel nedeni Kazakistan'ın uzun yıllardır sürdürdüğü çok yönlü dış politika anlayışıdır. Astana aynı anda Rusya, Avrupa Birliği, ABD ve Çin ile dengeli ilişkiler yürütmeye çalışmaktadır. Bu nedenle taraflardan birini açık biçimde suçlamak, yalnızca diplomatik değil ekonomik sonuçlar da doğurabilir.

Fakat yaşanan gelişmeler Kazakistan açısından önemli bir gerçeği ortaya koymaktadır. Tarafsız dış politika, savaşın ekonomik etkilerinden korunmak için artık tek başına yeterli değildir.

RUSYA AÇISINDAN ANLAMI NEDİR?

KTK teknik olarak uluslararası bir konsorsiyum olsa da terminal Rusya'nın Novorossiysk Limanı'nda bulunmaktadır. Bu nedenle Karadeniz'deki güvenlik zafiyeti aynı zamanda Rusya'nın enerji ihracat altyapısının güvenilirliği konusunda soru işaretleri doğurmaktadır.

Rusya açısından mesele yalnızca petrol ihracatı değildir. Karadeniz'de uluslararası deniz ticaretinin güvenliğini sağlayabilme kapasitesi de tartışmaya açılmaktadır.

Eğer ticari tankerler bölgeye yaklaşmak istemezse, yalnızca Kazak petrolü değil Rus limanlarının ticari cazibesi de zarar görecektir. Bu durum savaşın ekonomik maliyetini Moskova açısından daha da artırabilecek bir gelişmedir.

AVRUPA NEDEN ENDİŞELİ?

Avrupa son yıllarda Rus enerji kaynaklarına bağımlılığı azaltmaya çalışırken Kazak petrolü önemli alternatiflerden biri haline geldi.

KTK üzerinden taşınan petrolün önemli kısmı Avrupa rafinerilerine ulaşmaktadır. Dolayısıyla Novorossiysk çevresinde yaşanacak uzun süreli güvenlik sorunu Avrupa'nın enerji arz güvenliğini de doğrudan etkileyebilir.

Bu nedenle Karadeniz'deki güvenlik artık yalnızca Rusya ile Ukrayna arasında askeri bir mesele olmaktan çıkmış, Avrupa enerji güvenliğinin temel başlıklarından biri haline gelmiştir.

ALTERNATİF GÜZERGÂHLAR ÇÖZÜM OLABİLİR Mİ?

Teorik olarak Kazakistan petrolünü Hazar Denizi üzerinden Azerbaycan'a, oradan Bakü-Tiflis-Ceyhan hattıyla Akdeniz'e ulaştırabilir.

Ancak mevcut kapasite KTK'nın taşıdığı hacmi karşılamaktan oldukça uzaktır. Ayrıca Hazar geçişi ek lojistik maliyetler, yeniden yükleme süreçleri ve zaman kaybı doğurmaktadır. Çin'e yönelen boru hatlarının kapasitesi de sınırlıdır.

Dolayısıyla kısa ve orta vadede Kazakistan'ın KTK'ya alternatif oluşturabilecek gerçekçi bir ihracat koridoru bulunmamaktadır. Bu durum KTK'nın stratejik değerini daha da artırmaktadır.

KARADENİZ GÜVENLİĞİ YENİ BİR DÖNEME Mİ GİRİYOR?

Son saldırılar Karadeniz'deki güvenlik anlayışının değiştiğini göstermektedir. Artık yalnızca savaş gemileri veya askeri limanlar değil, enerji taşımacılığı yapan sivil ticaret gemileri de çatışmanın hedefleri arasına girmektedir.

Bu gelişme uluslararası deniz hukukundan sigorta sektörüne, enerji piyasalarından küresel lojistik zincirlerine kadar geniş bir etki alanı oluşturmaktadır. Karadeniz'de yaşanan her yeni saldırı, gemi sigorta primlerini yükseltecek, navlun maliyetlerini artıracak ve enerji arzında yeni kırılganlıklar yaratacaktır. Bu nedenle mesele yalnızca bölgesel güvenlik sorunu değil, küresel ekonomik güvenlik sorunu olarak değerlendirilmelidir.

Karadeniz'de Kazak petrolünü taşıyan sivil tankerlere yönelik saldırılar, Rusya-Ukrayna savaşının yeni bir stratejik evreye geçtiğini göstermektedir. Enerji altyapısının yalnızca boru hatlarından ibaret olmadığı; limanlar, tankerler, sigorta sistemleri ve deniz ulaştırmasının da modern savaşın hedefleri arasına girdiği açıkça görülmektedir. Bugün hedef alınan yalnızca birkaç tanker değildir. Aynı zamanda Kazakistan'ın ekonomik istikrarı, Rusya'nın Karadeniz'deki lojistik kapasitesi ve Avrupa'nın enerji arz güvenliği de sınanmaktadır. Bu nedenle KTK'ya yönelik saldırılar, savaşın askeri boyutundan çok daha geniş kapsamlı jeopolitik sonuçlar üretme potansiyeline sahiptir. Önümüzdeki dönemde Karadeniz'deki enerji koridorlarının güvenliği, Rusya-Ukrayna savaşının seyrini etkileyen başlıca stratejik başlıklardan biri olmaya devam edecek; enerji güvenliği ile deniz güvenliği arasındaki bağ ise Avrasya jeopolitiğinin en belirleyici unsurlarından biri haline gelecektir.