"Bir Paltonun Mimarisi" teması etrafında şekillenen koleksiyon, markanın 1959 yılında Reggio Emilia'da inşa edilen Bauhaus etkileri taşıyan fabrikasından ilham alıyor. Keskin hatlı paltolar, frock modeller, hacimli pelerinler ve kimonodan ilham alan silüetler oran, yapı ve terziliği ön plana çıkarıyor.

Renk paleti de bu mimari anlatıyı destekliyor. Beton grisi tonları, fabrikanın endüstriyel karakterinden ilhamını alıyor; gül pembesi, bordo, Klein mavisi ve kahverengi bu soğukluğu dengeliyor. Kaşmir, tüvit, ipek ve dokuma gibi kumaşlar ise yapısal formları yumuşak bir dokuyla buluşturuyor.

Koleksiyon aynı zamanda Gae Aulenti, Cini Boeri, Florence Knoll ve Sophie Hicks gibi mimarlara da saygı duruşunda bulunuyor. Mimarlık ve tasarım dünyasında isimleri belki de erkek meslektaşları kadar sık anılmayan ancak vizyonlarıyla sektörde kendilerine yer yaratmayı başaran bu isimler, Max Mara'nın tasarım anlayışıyla doğal bir ortak zeminde buluşuyor. Parçalar boyunca görülen kırmızı teyel ipliği ise Achille Maramotti'nin annesinin kurduğu dikiş okuluna gönderme yaparak markanın kökleriyle bağ kuruyor.

Paris Haute Couture Haftası'ndaki bu sunum, markanın paltolarını yalnızca dış giyim değil, işçilik, araştırma ve mimari düşüncenin bir sonucu olarak konumlandırdığını gösteriyor.