İngiliz halk efsanesi Robin Hood’un Ölümü adı altında Robin Hood’un son dönemlerini kurgulayan bir anlatı bu sıralar vizyonda. 12. yüzyılda yaşadığı bilinen Hood bir masal kahramanı. Onu zenginlerden alıp fakirlere vermesi gibi erdem anlatıları içinde yüceltenler de var ama gerçeğe baktığımızda, bizdeki eşkıya terimine denk gelen bir yaşam. Hood’un ölümüne doğru daha duygusal bir tonda resmedilmesi belki hayatın gerçekliğiyle örtüşen bir düşünce. Ama hayatı boyunca çocuk, yaşlı, genç, kadın demeden insan öldüren biri için de fazla duygusal bir yaklaşım. Filme göre ömrünün son yıllarını bir manastırda geçiren Hood’a daha şefkat duygusuyla yaklaşmamız gerekiyor. Ama geçmişten günümüze bir efsane olan karakteri belki de bir bakışa sığdırmak güç. Efsanelerin doğası da biraz böyle bir gerçeklik barındırıyor gibi. Özellikle yüzyıllar içinde herkes bir köşesinden tutup anlatır, modern dönemde ise biraz kahraman mitine karşılık gelir. Aslında Robin Hood gibi birinin yaşayıp yaşamadığı da meçhul. Ama halk destanlarında anlatılan olayların belirli bir gerçekliğe temas ettiğini de görmezden gelmek güç.

Film bu haliyle fazlaca şiddet içeren bir anlatı. Şiddetin biraz kırıldığı yer, Hood’un ağır bir yenilgiden sonra manastıra iyileşmek için götürülmesiyle başlıyor. Orada daha sonra kocasını canice öldürmüş olduğunu öğrendiğimiz rahibe ile yakınlaşması, arkadaşının küçük kızıyla yakınlığı bu şiddet sarmalını açan noktalar. Hood’a ne oluyor da içinden merhametli bir insan çıkıyor bilmiyoruz, bu gösterilmiyor. Bunun dışında dönemin sınıflararası ruh hâli de yansımıyor. Sadece yaşlı bir adamın son günlerini takip ediyoruz. Bunun için önce manastırda kimliğini saklıyor. Rahibeyle yakınlaşmasında konuşulan konulardan biri; hayatın denge unsuru üzerine kurulu olduğu. Rahibe bıçak örneğini veriyor. Bıçakla ekmek de keseriz, et de diyor. Robin ise bunu inandırıcı bulmuyor. Hood’un kimliğini açık edenlerden biri de cüzzamlı kayıkçı. Ama bunu sert bir kırılmadan çok, Hood efsanesinin ulaştığı boyut etrafında görüyoruz. Ölümün rahibenin elinden olması da ödeşme duygusuna kapı açıyor ama rahibenin onu affedip affetmediğini bilmiyoruz. Sadece manastır hayatını ona borçlu olduğunu söylüyor.

Filme yapacağımız temel eleştirilerden biri de; belki de bir caninin bize aslında ömrünün son günlerinde bir mümin gibi sunulması. Bütün bunlar etrafında; güncelde efsanelere hepimizin ilgisi vardır. Ve güncel anlatılar daha çok olayları bir yönüyle ele almaya uygundur. Robin Hood efsanesi de belki böyle bir duygu. Yüzyıllarca hakkında iyi kötü bir birikim var, bunu herkes neresinden görmek istiyorsa o bakışa göre değerlendirebilir. Yüzyılları aşan halk anlatılarının hâlâ günümüzde ilgi görmesi de tarihin devamı açısından anlamlı olabileceği gibi geçmişi temize çekme görevini de üstlenebilir. Toplumları yaşatan gerçeklerin başında elbette halk kültürü geliyor. Bugünün anlatıları da kendi içinde çelişkiler barındırabilir. Bir efsanenin yeniden yorumu olarak Robin Hood’un Ölümü’ne bakılabilir ama çocuklarla izlemeye çok uygun değil.