“L’Appel du Vide” koleksiyonu, Schiaparelli’nin 2019’dan bu yana kreatif direktörlüğünü üstlenen Daniel Roseberry’nin kişisel bir itirafından doğuyor. “Boşluğun Çağrısı” anlamına gelen koleksiyon, tasarımcının yaratıcılığı kontrol etmeye çalışırken yaşadığı yaratıcı tıkanıklığı ve sonunda bilinmeyene teslim olmayı kabul ettiği süreci merkeze alıyor. Roseberry, bu koleksiyonla en güçlü fikirlerin kusursuz planlardan değil, kontrolü bırakabilme cesaretinden doğduğunu anlatıyor.

Geçtiğimiz sezon büyük ses getiren “L’Agonie et l’Extase” koleksiyonunun ardından Daniel Roseberry, aynı yaratıcı hissi yeniden yakalayabileceğine inanıyor. Bunu da seyahate çıkıp etrafındaki mimariyi keşfederek kendine ilham bularak başarıyor. Tasarımlarda Antoni Gaudí’nin mimari çalışmalarından ilhamlar hemen gözümüze çarpıyor. Porselen etkisi veren silikon korseler, el boyaması çiçekler, balık pullarıyla işlenen yüzeyler ve heykelsi fiyonklar, Roseberry’nin bilinmeyene teslim olma fikrini mimari ilhamlarla tasarımlara taşıyor.

Elsa Schiaparelli’nin sürrealist mirasının izleri tasarımlarda hissedilirken, Daniel Roseberry bu koleksiyonda sürrealizmin ardındaki fikri, yani bilinmeyene duyulan güveni ön plana çıkarıyor. Roseberry’ye göre Elsa aslında gerçeklikten kaçmıyordu. Açıklayamadığı duyguları ve fikirleri görünür hâle getirmeyi bu şekilde başarıyordu.

Farklı materyaller ve dokuları bir araya getiren, couture işçiliğinin ön planda olduğu bu koleksiyon bize, güzellik gerçekten kullanılan malzemede mi, yoksa o malzemeyi dönüştüren hayal gücünde mi, sorusunu sorduruyor. Tasarımcının açıklamalarını incelediğimizde aslında her şey yerine oturuyor. Gerçek ustalığın, her şeyi kontrol etmekte olmadığını ve bilinmeyene güvenmeyi gösteriyor. Ve Roseberry şöyle bitiriyor: “Elimi tutun ve benimle birlikte boşluğun güzelliğine atlayın.” Hep birlikte elini tutup Schiaparelli’nin bu yaratıcı koleksiyonuna göz atıyoruz.