Gençlerin şiirlerinde hayat varmış.
Şiyir Fanzin Kurucusu Oğuzhan Acar ile söyleşi: Gençlerin dizelerinde pahalılık, yalnızlık ve mizah var
şiyir fanzin kurucusu oğuzhan acar, gençlerin yazdığı şiirlerde pahalılık, yalnızlık ve mizah gibi konuların öne çıktığını belirtti. fanzinin kolektif yapısının samimi ve gündelik şiirlere alan açtığını söyledi.
sayfaya gelen şiirlerin sayısı arttıkça şunu çok net fark ettim: herkesin dert edindiği, üzerine durduğu şeyler bambaşka. örneğin benim aklıma kolonyalı ıslak mendile ya da epilatöre şiir yazmak gelmezdi. bu hesabın kolektif bir yapıya bürünmesinin en büyük avantajı da bu oldu zaten; herkese dokunabilen, son derece samimi, gündelik ve bizden şiirlerin bir araya gelmesi.
Sosyal medyada paylaşılan kısa ve mizahi şiirlerle geniş bir okur kitlesine ulaşan Şiyir Fanzin, kısa sürede bir akıma dönüştü.
Şiyir Fanzin'in kurucusu Oğuzhan Acar, BirGün'e fanzinin ortaya çıkış hikâyesini, gençlerin şiirlerinde öne çıkan temaları ve gündelik hayatın şiirlere nasıl yansıdığını anlattı.
Şiyir Fanzin ve fanzine yazılan şiirler sosyal medyada büyük bir karşılık buldu. Bu akım nasıl ortaya çıktı?
Paylaştığım şiirler sosyal medyada gerçekten büyük bir ilgiyle karşılandı. Aslında şiir yazmak başlangıçta sadece kendime yeni bir uğraş bulma çabasıydı. Bir arkadaşımın önerisiyle şiirlerimi bir fanzine dönüştürdüm. Sonrasında ise farklı insanların da ürettiklerini paylaşabileceğim bir sosyal medya hesabı açma fikri doğdu.
Çünkü ben yazmaya başladığımda, benden ilham alarak yaşadıklarını şiirle anlatmaya başlayan birçok arkadaşım olmuştu. İnsanlarda böyle bir üretim isteği uyandırdığımı fark edince bunu daha geniş bir kitleye yaymak istedim. Tasarım tarafında nostaljik, eski gazete kupürlerini andıran bir konsept oluşturdum. Mart ayından itibaren de hem kendi yazdıklarımı hem de yakın çevremden gelenleri paylaşmaya başladım.
Süreç o kadar hızlı ilerledi ki bir ‘Şiyir Gecesi’ bile düzenledim. O gecenin enerjisi ve eğlencesi, bu işe çok daha sıkı sarılmamı sağladı. Haziran ayında askere giderken, ben yokken de akış kesilmesin diye her güne bir gönderi planlayıp kaydettim. Paylaşımlar sürdükçe yepyeni insanlar da kendi şiirlerini göndermeye başladı. Geldiğimiz noktada hesabın keşfedilme hızı inanılmaz arttı ve iş sosyal medyada bir akıma dönüştü. Öyle ki ilk zamanlar iki günde bir paylaşım yaparken, artık gelen şiirlere yetişebilmek için günde 4 gönderi paylaşıyorum. Destek veren herkese çok teşekkür ederim.
Bütün bu yazılan şiirlerde en çok öne çıkan temalar hangileri?
Aslında şiirlerde tek bir ortak tema yok; genelde herkes kendi hayatından, kendi dünyasından bir şeyler aktarıyor. Yine de ağırlıklı olarak romantik ilişkiler ve gündelik dertler ön plana çıkıyor diyebilirim. İnsanlar eski sevgililerine, platonik aşklarına ya da flört uygulamalarında tanıştıkları kişilere şiirler yazıyor. Kimi zaman da yaşadıkları somut bir olayı aktarıyorlar; büt’e kalmak ya da bir kahvenin aşırı pahalı olması gibi durumlar doğrudan şiire dönüşebiliyor.
Sayfaya gelen şiirlerin sayısı arttıkça şunu çok net fark ettim: Herkesin dert edindiği, üzerine durduğu şeyler bambaşka. Örneğin benim aklıma kolonyalı ıslak mendile ya da epilatöre şiir yazmak gelmezdi. Bu hesabın kolektif bir yapıya bürünmesinin en büyük avantajı da bu oldu zaten; herkese dokunabilen, son derece samimi, gündelik ve bizden şiirlerin bir araya gelmesi.
Şiirlere bakıldığında görülüyor ki gençlerin kişisel sorunları kadar bu sorunları yaratan politik sebepler de öne çıkıyor, bunun sebebi nedir?
Ben aslında politikadan uzak, mizah ağırlıklı şiirler paylaşmaya çalışıyorum. Ama biz gençlerin yaşadığı toplumsal ya da kişisel sorunların hiçbiri gökten zembille inmiyor. Paylaşılan bu şiirlerin hepsi günümüzün ekonomik ve sosyal gerçekliğini yansıtıyor. Bir gencin içtiği kahvenin pahalılığından şikâyet etmesi, geleceğe dair kaygı duyması ya da sosyal çevresinde kendini sıkışmış hissetmesi sadece bireysel bir dert değil; içinde yaşadığımız atmosferin doğrudan bir sonucu.
Şiyir Fanzin olarak siyasi ya da politik bir söylem üretme amacında değiliz; ama gündelik hayatın kendisi zaten politik. İnsanların yazdığı şiirler mizahın yanı sıra doğal bir hiciv de barındırıyor. Bu yüzden buradaki şiirler sadece birer mizah unsuru olmanın ötesine geçip toplumsal bir ayna görevi görüyor.