Hazin Ertuğrul Faciası’nın ardından İstanbul’a gelen Japon gazeteci Noda Shotaro’nun, Sultan İkinci Abdülhamid Han’ın himayesinde İslâm ile müşerref olarak Abdülhalim adını alması, Osmanlı-Japon münasebetleri içinde dikkat çekici bir safha teşkil eder. Noda Efendi, İstanbul’daki faaliyetleri ve ülkesine döndükten sonra yaşadığı hayatıyla, bu münasebetlerin hem ibretli hem de düşündürücü simalarından biri olmuştur…

Sultan İkinci Abdülhamid Han, Devlet-i Aliyye’nin en zorlu döneminde, İslam’ın Ehl-i Sünnet ve’l-Cemaat akidesinin muhafazası, devletin bekası ve ümmet-i Muhammed’in istifadesi için münasip bir siyaset takip ederek beşerî imkânları en verimli şekilde kullanmanın yollarını aramıştır. Onun ufkunda “Aksa-yı Şark” (Uzak Doğu), sadece merak uyandıran egzotik bir coğrafya değil, Japon İmparatoru Meiji’nin restorasyon dönemiyle modernleşen Japonya üzerinden, İngiliz ve Rus sömürgeciliğine karşı kurulabilecek bir denge unsurudur. Sultanın Aksa-yı Şark özelinde geliştirdiği tedbirlerden biri de samuray kökeninden gazeteciliğe, oradan muallimliğe ve nihayet İstanbul’daki ihtidasına uzanan hikâyesiyle Noda Shotaro isimli bir Japon’dur.

Noda Shotaro Kimdir?

Noda Shotaro, 1868 yılında Japonya’nın Hachinohe şehrinde, samuray geleneğine bağlı bir ailenin ferdi olarak dünyaya geldi. Bazı Japon kaynakları, babasının Okude adında bir feodal derebeyi (lord) olduğunu belirtmektedir. Noda Shotaro, son derece zeki ve kavrayış gücü kuvvetli bir çocuktu. Nitekim bulunduğu muhitte zekâsı ve kabiliyetiyle kısa sürede dikkatleri üzerine çekmişti. Dönemin en prestijli okullarından biri olan Keio Gijuku’da tahsil görmüştü.

Genç Noda, Japon modernleşme düşüncesinin önde gelen temsilcilerinden Yukichi Fukuzawa’nın en yakın talebeleri arasında yer aldı. Hocasının desteğiyle, ülkenin en etkili gazetelerinden biri olan Jiji Shinpo’da muhabir olarak çalışmaya başladı.