Doğu Afrika ülkesi Tanzanya, takvimler 1962 yılının ocak ayını gösterdiğinde tarihin en sıra dışı ve anlaşılması güç toplumsal olaylarından birine sahne oldu. Yatılı bir okulun koridorunda üç kız öğrencinin kontrolsüz şekilde gülmesiyle başlayan süreç, ilk bakışta masum bir neşe belirtisi gibi görünse de kısa sürede tüm bölgeyi etkisi altına alacak kitlesel bir histerinin ilk adımıydı. Okul sınırlarını aşan bu bulaşıcı dalga, kısa süre içinde çevre köylere de sirayet etti.

https://www.instagram.com/reel/DalUSpstxDl/?utm_source=ig_embed&utm_ca

Okulları kapatan ve günlerce süren kriz durumu

Salgın yayılmaya devam ettikçe ortaya çıkan tablo çok daha karmaşık bir hal aldı. Olaydan etkilenen yüzlerce insan günlerce süren ağlama ve gülme nöbetleri geçirdi, panik halinde kontrolsüzce hareket etti ve solunum sıkıntısı yaşayarak baygınlık geçirdi. Fiziksel bir salgından şüphelenilse de yapılan incelemelerde herhangi bir virüse ya da zehirli gıda maddesine rastlanmadı. Süreç boyunca binin üzerinde insan etkilendi ve bölgedeki onlarca okul kapılarını kapatmak zorunda kaldı.

Toplumsal baskı ve ağır stresin kahkahaya dönüşmesi

Uzmanlar, salgının kaynağına yönelik araştırmalarında biyolojik etkenler yerine psikolojik ve sosyolojik faktörlere odaklandı. O dönemde bağımsızlığını yeni kazanan ülkede yaşanan siyasi ve toplumsal belirsizlikler ile okuldaki katı disiplin kuralları, genç zihinler üzerinde büyük bir gerilim oluşturmuştu. Gençlerin taşımakta zorlandığı bu ağır psikolojik yük, bir çığlık yerine durdurulamayan fiziksel gülme nöbetleri şeklinde dışa vurdu.

Bir buçuk yıl süren travmanın kendiliğinden ona ermesi

Toplumsal baskının ve stres seviyesinin zamanla hafiflemesiyle birlikte bu tuhaf salgın da etkisini yitirmeye başladı. Yaklaşık 1,5 yıl boyunca bölgede derin bir huzursuzluk ve şaşkınlık uyandıran travmatik süreç, herhangi bir tıbbi müdahaleye gerek kalmadan kendiliğinden ortadan kayboldu. Olay, tıp literatürüne kitlesel psikojenik reaksiyonların en çarpıcı örneklerinden biri olarak geçti.